Παλεύει ρε και ας ξέρει πως πεθένει...

Απο μικρό μου άρεσε να κάθομαι στο πάτομα και να κοιτάω τον κόσμο έξω μέσα απο την μπαλκονόπορτα του δωματίου μου...Και αρκετές φορές έβλεπα μικρά ζουζούνια στο μπαλκόνι που έχουν αναποδογυρίσει και κουνάνε τα πόδια τους προσπαθώντας να μετάκινηθουν,να πιαστούν απο κάτι... ίσως χαζό. Πάντα έτρεχα και τα γύρναγα απο την άλλη πλευρά και ήτε πετάγανε ήτε περπατάγανε ξανα...
Σήμερα έκατσα ξανά. Μετά απο πάρα πολύ κερό. Αυτόι οι μήνες μου θημίζουν τις χειρότερες στιγμές μου...Αυτές οι ημερωμινίες μου θυμήζουν τις πιο σκωτηνές εποχές μου. Το πώσο άσχημα πέρασα, και πώς όλλα ξαφνικά κγρεμίστικαν για μένα...Βασίκα η σαπουνόφουσκα στην οποία ζούσα μέσα τα τελευτέα 7 χρόνια ξαφνικά έσκασε.
'Εζησα το μεγαλήτερο σκοτάδι, μου φέρθηκα αυτοκαταστροφίκα(και ακόμα συνεχίζω) και άφησα το σκωτάδι να λιώσει την ψυχή μου.
Σήμερα λοιπόν εκεί έξω στο μπαλκόνι ήταν ένα αναποδογυρισμένο ζουζούνι...Πάλευε όμως. Δυνατά. Δεν έκατσε ακήνητο μέχρι να πεθάνει. Το ζουζούνι έχει ψυχή. Όλοι οι ζωντανόι οργανισμοί έχουν. Απλα εμείς οι άνθροποι θεωρούμε την ζωή τους κατότερη...δεν έχουν αυξημένη νοημοσίνη. Και όμως βλέπεις πως στην κρίσημη ώρα ΠΑΛΕΎΟΥΝ όλα τους για την ζωή. Δεν θέλουν να πεθάνουν!! Και όμως συνεχίζουμε να τα θεωρούμε ανέσθητα...
Εγώ άφησα το σκωτάδι να με φάει...Και τώρα ζω χωρίς να νιώθω τίποτα..
Ανέσθητο πλάσμα...Οχι πια κλησμένη σε μένα. Έχω πολλούς φίλους αλλά σε κανέναν δεν μπορώ να μιλίσω έτσι...Μιάζει σαν να έχω βγει απο άλλη εποχή..! Σαν να είμαι ξαφνικά η σοβαρή.
Το ζουζούνι παλεύει μέχρι τέλους!
Εγώ αφέθηκα στο σκωτάδι που με τήλιγε σιγά σιγά μέσα του.

Υ.Γ το αστείο είναι οτι στην αρχή ήθελα να γράφω ευθημες απόψεις,νέα και σχολιασμό...Αλλα μόλις αγγίζω τα πλήκτρα η λέξεις βγένουν απο μόνες τους.

Πρώτα Ελπίδες και μετά...

Πόνος...
Βλέπεις πως όλλα ήταν ψεύτικα, βλέπεις το άτομο που στίριξες τις Ελπίδες σου να σε πρωδόνει και να σου δίχνει οτι είναι ένας άλλος απαίσιος άνθρωπος.
Είναι η στιγμή που σε κάνει να πείς οτι όλλοι τους είναι σκουπίδια και εγωηστές...Θα πατήσουν πάνω σου...
Τον είχα καταλάβει απο την αρχή..Μα δεν μπόρεσα να την σταματήσω. Και η ίδια ήξερε οτι την χρησιμοπιεί και οτι δεν τι θέλει αλλα μέσα της είχε ελπίδες..
Και τώρα το μυστικό της κυνδηνεύει να ανακαληφθεί. το τι έκανε μαζί του μπορεί να γίνει γνωστό σε όλλους μέσα σε μερικά λεπτά. Και τότε αυτή θα φανεί η ''τσούλα'' της υπόθεσης...
Λοιπάμε πολύ....
Έχω ζήσει το μεγαλήτερο μέρος της ζωής μου με μυστικά. Πράγματα που ούτε οι γονείς μου δεν ξέρουν. Κανείς δεν ξέρει ποιά είμαι. Και ούτε θα μάθει. Και το πώς πέτυχα να ζώ στο σκοτάδι των μυστηκών μου; Δεν ήπα τίποτα σε κανέναν. Δεν μοιράστηκα τίποτα. Μόνο έτσι μένει κάτι πραγματικά μυστικό. και

Δεν υπάρχει αγάπη.

Λοιπόν σήμερα θα το πάω κάπως έτσι...
Όταν η φίλη σου την παίζει και γενικά κανει διάφορα με εναν τύπο που δεν την θέλει, όταν η άλλη φίλη σου είναι με έναν που το παίζει 2πλό ταμπλό και το ξέρει. Όλα τα μπάζα έχουν ωραίους γκόμενους γιατί είναι σαν πουτάνες και τους κάθονται..Και εδώ είναι που βγένω εγώ και ρωτάω: Που πήγε η Αγάπη; Που πήγε αυτο το συναίσθημα που θα σε έκανε να δώσεις τα πάντα για να καείς στην φωτιά σας;'' Απο ότι ακούω και βλέπω όλοι γαμηούνται. Δεν νιώθουν και δεν πρώκητε. ''Τα ξέκολα γαμηουνται με 2 μπίρες και έναν μπάφο''. Δεν ήμουν ποτέ αυτο το ρομαντικό κοριτσάκι...Αλλά θέλω να είμαι με κάπιον που πραγματικά Αγαπάω και με αγαπάει. Και ναί τότε θα τα δώσω όλλα. Αν και δεν θα είναι απαρέτητο γιατί αν κάπιος σε αγαπάει πραγματικά δεν θέλει να σε γαμήσει γιατί φτάνει που σε έχει δίπλα του. Αλλα αν αγαπάς πραγματικά ναι, τον θες τον άλλο και πνευματικά και σωματικά. Και τότε είναι η πραγματική απόλαυση. Σώμα και συνέσθημα. Και εκεί δεν έχει σημασία ούτε η ηλικία ούτε τίποτα. Και ναι είναι κρίμα που ποτέ δεν έχω νιώσει έτσι. Θα μου πείς είμαι ακόμα μικρό..ναι οκ. Δεν έχω αγαπήσει ποτέ. Μια ζωή είμαι μόνο με κάπιους που απλά μου αρέσουν. Για αυτό πια προτημώ να μην είμαι με κανέναν. Και γιατί?¨Προβληματιζομε, μιπως με μπλοκαρει αυτος? Καπιος...είναι κάπιος που πάντα θα υπάρχει. Ένας φίλος που πάντα με βασάνιζε το μίπως κάτι παραπάνω? Αλλά ξέρω οτι ίσως με δεί σαν γκόμενα..Αλλά μάλλον ποτέ κατι παραπάνω..Δεν ξέρεις ποτέ όμως. Και λένε στην ζωή να τολμάς...
Όπως και να έχει όλλοι θέλουμε μια ζεστή αγγαλία όταν κάνει κρύο..Και μια ακόμα πιο ζεστή τις νύχτες που παγώνουμε.
Όλοι συνεχίζουν κανονικά. Και όσοι αγάπησαν κατάστραφηκαν.. Έτσι είναι ο κόσμος μας...
Μου λένε υπάρχουν εξαιρέσεις...Μακάρι. Μακάρι να τις δώ. Μακάρι να είναι και αυτός μια.
Μέχρι τότε συνεχίζω μόνη, απο το να μπλέκω με ανούσιες σχέσεις με άτομα αδιάφορα...

Είναι νύχτα...

και νύχτα αμα δεν ζείς αντε γαμήσου,την ανατολή δεν άφησες να μπεί μες την ζωή σου...
Σε κάθε ανατολή ή δύση του ηλίου,σε κάθε ερχομό μιας μέρας ή μιας ακόμα νύχτας είναι η στιγμή που όλα μιάζουν ανούσια.. Τι και αν σε πρώδοσαν; Τι και αν σε πλήγωσαν,μίσισαν,αγάπησαν ή ξέχασαν; Τι νόημα έχουν όλα αυτά όταν μια νέα μέρα έρχεται και φεύγει; Όταν όλα αυτά κάποτε θα τελιώσουν; Δεν είσαι ποτέ μόνος. Το ξέρεις. Ακούς τις φωνές της πόλης. Τόσοι άνθρωποι εκεί έξω..
Ο πόνος και η ευτιχία περνάνε. Μεγαλόνεις μέχρι να φτάσεις στο τέλος του δρόμου. Και μετά τι; ποιός ξέρει.. Η ζωή περνάει. Το θέμα είναι να κάνεις αυτά που θες. Να πάρεις το ρίσκο,να κάνεις λάθος,να αποτύχεις και να πέτυχεις. Να αρπάξεις όσα θες δικά σου. Να μην αφήσεις αποθημένα. Να μην αφίσεις τις σκέψεις του ''και αν είχα τολμήσει;'' να σε βασανίζουν. Κάνε οτι θέλεις να κάνεις γιατί κάποτε θα παιθάνεις. Όταν ζεις μια ζωή χωρίς ρίσκο δεν ζείς. Δεν τολμάς. Ήρθαμε σε αυτό τον κόσμο για να φύγουμε. Αλλά όσο είμαστε εδώ έχουμε την δύναμη να αλλάξουμε και άλλες ψυχές. Και ίσως να φέρουμε και άλλες.
Και στο τέλος όταν θα φτάσουμε στο τέλος του δρόμου,εκεί που δεν θα ηπάρχει επιστρωφή,εκεί που πέφτει η δικιά μας αβλέα θα ξέρουμε οτι κάναμε οτι θέλαμε. Οτι εκπληρόσαμε τον στόχο μας: ΖΗΣΑΜΕ ΑΛΗΘΙΝΑ!

Κανείς μας δεν ξέρει πως θα παιθάνει. Το οτι θα φύγουμε είναι δεδομένο αλλά κανείς δεν ξέρει πότε και πώς. Για αυτό ας κάνουμε οτι είναι να κάνουμε όσο είναι ακομα κερός.
Θα ήθελα να γίνω βρυκόλακας και να ζήσω για πάντα στο σκωτάδι. Ή Θα ήθελα να γίνω ένα φάντασμα στον κόσμο των ζωντανών...και μετά η ψυχή μου να βρεί γαλήνη.

Ηταν μια καλή μέρα. Amita motion 2011

Κρατάω το χέρι της σφιχτά για να μην την χάσο.Είναι αστείο αν σκεφτείς οτι μέχρι πριν 1 χρόνο ήταν εχθρός μου. Ξεκηνίσαμε 10 και έχουμε μίνει μόνο οι 2 μας. Οι άνθρωποι γύρο μας σαν ζώα πατάνε ο ένας τον άλλο. Φωνές,φώτα.μουσική και χιλιάδες άνθρωποι. Και όμως εμείς καταφέραμε να φτάσουμε ακριβός κάτο απο την σκηνή! Amita motion tour 2011 στο Ο.Α.Κ.Α. Γυρνάμε και βλέπουμε 2 φίλους μας στην απέναντη μεριά. Ο ένας χαλαρά με το τσιγαράκι του και ο άλλος να τραγουδάει φουρέιρα. Τους χερετάμε. Ο κόσμος γίνετε όλλο και πιο αποπνικτικός και έτσι αποφασίζουμε να την κάνουμε.. Βγένουμε απο το χαμό και βλέπουμε και τις άλλες. Μερικές απο τις άλλες. Ξέρω οτι κάπου εκεί είναι και αυτός...Γίνεται χάμος. Σε κάποια γωνιά παράξενοι καπνοί ανεβένουν προς τα πάνο...Ειμαι υδρομένη,και βρεγμένη με νερο και αμίτα. Σε κάπια φάση η μια μας παρατάει για να πάει mall με κάτι γνωστούς που βρήκε. Η άλλη έχει φύγει με έναν απο την παρέα. Τις άλλες τις χάσαμε...Είμαστε 3. Περπατάμε ανάμεσα στους καπνούς. Είναι πιο έξω απο τον χόρο της συναυλίας. Μάτεα ψάχνουμε να βρούμε τα 2 παιδιά που είδαμε πριν. Είναι μια διαφμιστική συναυλία. Όμως δεν διαφέρει απο καμία άλλη. Στο τέλος μένω εγώ. Μόνη. Στο σκοτάδι. Κάπου κοντά στο jumbo. Γυρνάω σπίτι και πάω αμέσως για μπάνιο. Η ωραία μου μπλούζα είναι υπερξεχιλομένη..και υπεραποκαληπτική. Τα πόδια μου πονάνε. Το κεφάλι μου επίσης...Ήταν μια καλή μέρα.

Οι μαλάκες του facebook. (Μερος 1ο).

Οι μαλάκες είναι παντου. Στο φασεμπουκ δεν θα ήταν?
Είναι πολλά τα είδη...Να τα πιο γνωστά.
1. Ο Σπαστικός.(και στα 2 φύλα.) Θεογκόμενο δεν τον λες σίγουρα. Είναι ο τύπος που αρχίζει και σου μιλάει και σκέφτεσε...Καλό παιδάκι ειναι καλέ. Μετά αρχίζει και στην σπάει καθώς σου μιλάει 24ώρες το 24άωρο. Και τι σου λέει? Το πόσο πολυ μάγκας είναι,τα ραπ τραγούδια που γράφει που είναι για τον πούτσο. Γενικά σου λέει τα πάντα και σου σπάει τα νεύρα σιγά σιγά. Εσύ συνεχίζεις και απαντάς με ναι,οκ,α ωραια αλλά αυτος δεν λέει να το καταλάβει.. Πριν απο λίγο που έγραφα στο μπλογκ μου μίλισε ένας απο αυτό το είδος. ''Γειαα.!''. ωχχχ πάλι αυτός.''Γειά,να σου πώ επιδή έχω λίγο δουλίτσα να τα πούμε σε λίγο?:)'' απάντησα όσο πιο ευγενικά μπορούσα. ''Οκαυ'' Υπάρχει θεός. ''Τι δουλειά?'' Δεν υπάρχει θεός. ''Δουλειά!'' Απαντάω τσατισμένη. ''Τι δουλειά έχεις τέτια ώρα?'' εκεί τα πέρνω. Τι θες ρε φίλε? Δηλαδή αφου σου λέω οτι δεν μπορώ να σου μιλίσω εσύ τι συνεχίζεις? ''Δουλειά γαμότο μου!'' απαντάω έχοντας πλέον χασει κάθε ευγένια. Δεν με ενόχλισε ξανά. Αυτό το είδος δεν καταλαβένει τίποτα. Πρέπει μόνο να αγριέψεις για να το κάνεις να το βουλώσει.
2. Ο γκόμενος.(άντρες) Νομίζει οτι είναι ο θεός του κόσμου. Οι πιό πολλέσ φότο του είναι με μαύρα γιαλία,στυλάκι και υφάκι. Αν έχει καλό σώμα το προβάλει σε κάθε άλμπουμ του. Καμιά φορά το όνομα του συνοδεύεται απο το επίθετο kavlobebic, manaraki και λοιπά. Σε κάθε φότο άπιρα σχόλια και λικε. Συνήθος απο γυνέκες. Δεν λέμε την έχει την ενφάνηση αλλά δεν ειναι και κανένας θεός. Σου στέλνει 1-2 φορές μήνυμα ''γειαα ομορφία τι κάνεις?'' και μετά σε γράφει μέχρι να πέσεις στα πόδια του και να τον πρωσκηνάς. 'Οχι ευχαρηστώ.'
3. Το ποζέρι!(και τα 2 φύλα). Το όνομα ειναι κάπως έτσι: MarinOolini, Marinoubi,Artemaki, MimakOc,GiwrgoC και τέτια. Το επήθετο: kai/gt etc goustarww, sou leww, kai EtC, kai an sou aresei, etc k alliws και τέτια. Τις πιο πολλές φότος τις έχει βγάλει με το κινητό του μπροστά απο έναν καθρέυτη. Φοράει ''μουράτες'' μάρκες και τις επυδικνίει.Ας του πεί κάποιος οτι όλλοι έχουμε τουλάχιστον μια volcome etc. Ανεβάζει τα πιο καινούρια ποπ τραγούδια και γράφει κάπως έτσι κάτο απο καθε φότο: mwro0laki.mou.auth.h.piCoula.ein.ya.sena.gt.se.zapw.pl.azap.kardo0linimu.eiC.t.pada.Gia.mena! ή τεσπα με κάποιον παρόμιο τρόπο που απλά ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΕΤΑΙ!
Αυτά ήταν τα 3 πρώτα είδη.
Συνεχίζεται....

Σχολείο και επιβίωση.

Και ναί ήρθε η 11η Σεμτεμβρίου. Μια ημερομινία που πίσω της καρατάει καλά τον φόβο,σενάρια σηνομοσίας(ειμαι σιγουρη εδω η ανορθογραφία μου χτηπάει κόκκινο), καθώς και τον θάνατο. Τον θάνατο πολλών ανθρώπων λόγο της πτώσης των δύδιμων πύργων...Πολλά πάνω σε αυτό το θέμα ειναι η αλήθεια πως δεν ξέρω...Ξέρω όμως πως με ενα googlαρισμα της ημερομινίας θα βρείς οτι θες..Ίσως να το κάνω αργότερα. Η Μέρα σήμερα ειναι η μέρα πριν τα σχολεία. Όλα τα walls στο  facebook θρηνούν το τελευτέο ανέμελο ΣΚ...Πλέον μας έχει μίνει μόνο το Κ και είμαστε προς το τέλος του...Γιατί σχολείο ειναι μια αρκετά δύσκολη δουλειά, πέρα απο πλάκα. Είναι το διάβασμα που ποτέ δεν έκανα αλλα λέω να αρχίσω απο φέτος, ειναι οι καθηγητέ και είναι και οι μαθητές. Όπως όλοι θα πούνε ''μικρογραφία στης κοινωνίας''. Και ναι είναι. Και εκεί ειναι και όλοι. Είναι οι πουτάνες των 3ων ειδών: Αυτές που θέλουν να γαμήσουν τους σημαθητές τους, αυτές που θέλουν να γαμήσουν την ζωή σου και τέλος αυτές που θέλουν και τα 2. Είναι τα ψώνια. Αγόρια και κορίτσια που ντύνονται σαν τις πουτάνες η τον bieber. Θέλουν να είναι οι θεοί του σχολείου και όλοι να τους πρωσκηνάνε. Είναι οι ''φίλοι'' που είναι οι πιο πονηροί εχθροί. Είναι αυτοί που θέλουν να σε καταστρέψουν γιατί σε ζηλεύουν η νιώθουν οτι τους απιλέις. Είναι οι losers που κανένας δεν θέλει και παρόλο που είναι σπαστικοί κανένας δεν καταλαβένει οτι και αυτοί έχουν αισθήματα. Είναι ένας κόσμος που δεν μπορείς να ισιχάσεις...Είναι εκεί που φίλοι και εχθροί μπερδεύωνται. Είναι εκεί που σίγουρα κάποτε θα νιώσεις μόνος. Είναι εκεί που δεν θέλεις να ξέρεις κανέναν τους. Και όμως να θυμάσε αυτό. Ο σύμμαχος που δεν θα σε εγκαταλήψει ποτέ ειναι ο εαύτος σου. Πίστεψε σε αυτόν και μην τον πουλήσεις για να μπείς σε μια κλίκα απο ανέσθητους. Και ναι υπάρχουν και οι καλές στιγμές που γελάτε με τις πλάκες σας, περνάτε καλά...Αλλα πώσο κρατάνε? Απλα να θυμάσε οτι ο κάθε ένας μπορεί να σου παίξει πουστία.
Και οι καθηγητές? Είναι οι καλοί, οι κακοί, οι βαρεμένοι και οι βαριεστιμένοι...Είναι και οι ανόμαλοι, οι μοναδίκοι που πρέπει να πρωσέχεις για να μην καταλήξεις θέμα ειδίσεων των 9.
Και σορρυ αν ξαφνηκά σου χάλασα την διάθεση όπως χάλασα και την δικία μου...Αλλά αυτά που ήπα να τα θυμάσε. Ο κόσμος δεν είναι ρόδινος και εσύ δεν θα επιβιωσεις αν δεν παλέψεις. Θα βγάλουνε Φήμες και θα σε κάνουνε να νιώσεις σκουπίδι. Αλλα πρέπει να υψώσεις ανάστημα. Μην τους αφήσεις να κάνουν κουμάντο την ζωή σου. Μπορείς να νικήσεις. Δεν τους χριάζεσε. Δεν θα σε κάνουν ''κάπιο'' ξαφνικά. Μην μαγευτείς απο την ψεύτικη λάμψη τους και τους ακόλουθήσεις. Δες το σκοτάδι που κρίβετε καλά πίσω τους...