Λοιπόν σήμερα θα το πάω κάπως έτσι...
Όταν η φίλη σου την παίζει και γενικά κανει διάφορα με εναν τύπο που δεν την θέλει, όταν η άλλη φίλη σου είναι με έναν που το παίζει 2πλό ταμπλό και το ξέρει. Όλα τα μπάζα έχουν ωραίους γκόμενους γιατί είναι σαν πουτάνες και τους κάθονται..Και εδώ είναι που βγένω εγώ και ρωτάω: Που πήγε η Αγάπη; Που πήγε αυτο το συναίσθημα που θα σε έκανε να δώσεις τα πάντα για να καείς στην φωτιά σας;'' Απο ότι ακούω και βλέπω όλοι γαμηούνται. Δεν νιώθουν και δεν πρώκητε. ''Τα ξέκολα γαμηουνται με 2 μπίρες και έναν μπάφο''. Δεν ήμουν ποτέ αυτο το ρομαντικό κοριτσάκι...Αλλά θέλω να είμαι με κάπιον που πραγματικά Αγαπάω και με αγαπάει. Και ναί τότε θα τα δώσω όλλα. Αν και δεν θα είναι απαρέτητο γιατί αν κάπιος σε αγαπάει πραγματικά δεν θέλει να σε γαμήσει γιατί φτάνει που σε έχει δίπλα του. Αλλα αν αγαπάς πραγματικά ναι, τον θες τον άλλο και πνευματικά και σωματικά. Και τότε είναι η πραγματική απόλαυση. Σώμα και συνέσθημα. Και εκεί δεν έχει σημασία ούτε η ηλικία ούτε τίποτα. Και ναι είναι κρίμα που ποτέ δεν έχω νιώσει έτσι. Θα μου πείς είμαι ακόμα μικρό..ναι οκ. Δεν έχω αγαπήσει ποτέ. Μια ζωή είμαι μόνο με κάπιους που απλά μου αρέσουν. Για αυτό πια προτημώ να μην είμαι με κανέναν. Και γιατί?¨Προβληματιζομε, μιπως με μπλοκαρει αυτος? Καπιος...είναι κάπιος που πάντα θα υπάρχει. Ένας φίλος που πάντα με βασάνιζε το μίπως κάτι παραπάνω? Αλλά ξέρω οτι ίσως με δεί σαν γκόμενα..Αλλά μάλλον ποτέ κατι παραπάνω..Δεν ξέρεις ποτέ όμως. Και λένε στην ζωή να τολμάς...
Όπως και να έχει όλλοι θέλουμε μια ζεστή αγγαλία όταν κάνει κρύο..Και μια ακόμα πιο ζεστή τις νύχτες που παγώνουμε.
Όλοι συνεχίζουν κανονικά. Και όσοι αγάπησαν κατάστραφηκαν.. Έτσι είναι ο κόσμος μας...
Μου λένε υπάρχουν εξαιρέσεις...Μακάρι. Μακάρι να τις δώ. Μακάρι να είναι και αυτός μια.
Μέχρι τότε συνεχίζω μόνη, απο το να μπλέκω με ανούσιες σχέσεις με άτομα αδιάφορα...
Όταν η φίλη σου την παίζει και γενικά κανει διάφορα με εναν τύπο που δεν την θέλει, όταν η άλλη φίλη σου είναι με έναν που το παίζει 2πλό ταμπλό και το ξέρει. Όλα τα μπάζα έχουν ωραίους γκόμενους γιατί είναι σαν πουτάνες και τους κάθονται..Και εδώ είναι που βγένω εγώ και ρωτάω: Που πήγε η Αγάπη; Που πήγε αυτο το συναίσθημα που θα σε έκανε να δώσεις τα πάντα για να καείς στην φωτιά σας;'' Απο ότι ακούω και βλέπω όλοι γαμηούνται. Δεν νιώθουν και δεν πρώκητε. ''Τα ξέκολα γαμηουνται με 2 μπίρες και έναν μπάφο''. Δεν ήμουν ποτέ αυτο το ρομαντικό κοριτσάκι...Αλλά θέλω να είμαι με κάπιον που πραγματικά Αγαπάω και με αγαπάει. Και ναί τότε θα τα δώσω όλλα. Αν και δεν θα είναι απαρέτητο γιατί αν κάπιος σε αγαπάει πραγματικά δεν θέλει να σε γαμήσει γιατί φτάνει που σε έχει δίπλα του. Αλλα αν αγαπάς πραγματικά ναι, τον θες τον άλλο και πνευματικά και σωματικά. Και τότε είναι η πραγματική απόλαυση. Σώμα και συνέσθημα. Και εκεί δεν έχει σημασία ούτε η ηλικία ούτε τίποτα. Και ναι είναι κρίμα που ποτέ δεν έχω νιώσει έτσι. Θα μου πείς είμαι ακόμα μικρό..ναι οκ. Δεν έχω αγαπήσει ποτέ. Μια ζωή είμαι μόνο με κάπιους που απλά μου αρέσουν. Για αυτό πια προτημώ να μην είμαι με κανέναν. Και γιατί?¨Προβληματιζομε, μιπως με μπλοκαρει αυτος? Καπιος...είναι κάπιος που πάντα θα υπάρχει. Ένας φίλος που πάντα με βασάνιζε το μίπως κάτι παραπάνω? Αλλά ξέρω οτι ίσως με δεί σαν γκόμενα..Αλλά μάλλον ποτέ κατι παραπάνω..Δεν ξέρεις ποτέ όμως. Και λένε στην ζωή να τολμάς...
Όπως και να έχει όλλοι θέλουμε μια ζεστή αγγαλία όταν κάνει κρύο..Και μια ακόμα πιο ζεστή τις νύχτες που παγώνουμε.
Όλοι συνεχίζουν κανονικά. Και όσοι αγάπησαν κατάστραφηκαν.. Έτσι είναι ο κόσμος μας...
Μου λένε υπάρχουν εξαιρέσεις...Μακάρι. Μακάρι να τις δώ. Μακάρι να είναι και αυτός μια.
Μέχρι τότε συνεχίζω μόνη, απο το να μπλέκω με ανούσιες σχέσεις με άτομα αδιάφορα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου